سرخوش ز سبوی غم پنهانی خویشم
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم
در بزم وصال تو نگویم ز کم و بیش
چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم
لب باز نکردم به خروشی و فغانی
من محرم راز دل طوفانی خویشم
یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی
عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم
از شوق شکر خنده لبش جان نسپردم
شرمنده ی جانان ز گران جانی خویشم
بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر
افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم
هر چند امین بسته ی دنیا نیم اما
دلبسته ی یاران خراسانی خویشم
سید علی خامنه ای
![]() |
|
![]() |
گروه فرهنگی- علیرضا سمیعی: نکته ای که در زمینه واقعه مبارک ظهور مطرح است نقش وجود مقدس آقا امام عصر(عج الله تعالی فرجه الشریف) در تحولات عصر ظهور است. میدانیم که ظهور بالاترین مرحله کمال انسان و جهان است، اما سؤال اساسی این است که میان این تحول - که نقطه کمال انسان و جهان است - و شخصیت آقا امام عصر(عج الله تعالی فرجه الشریف) چه نسبتی وجود دارد؟ چرا بدون وجود آن حضرت، این تحول در جهان رخ نخواهد داد و جهان باید منتظر بماند تا ایشان بیایند؟
اگر چه اکثر فرزندان حضرت فاطمه علیهاالسلام طبق قانون وراثت، انسانهاى شریف و بزرگوار و خدمتگزارند و در میدان علم و عمل به کمالات عالى نائل مىگردند و تاریخ پرافتخار شیعه نشان مىدهد که این عزیزان پرچم زعامت و رهبرى و مرجعیت را در اعصارى در اختیار داشته و دارند، ولى در برابر آنان ساداتى که در اثر تأثر از محیط و دوستان و همنشینان نامناسب ره به بیراه رفته و نام و قداست فرزندى فاطمه علیهاالسلام را در اذهان عمومى مخدوش ساختهاند کم نیستند.

روزی حضرت سلیمان (ع ) در کنار دریا نشسته بود، نگاهش به مورچه ای افتاد که دانه گندمی را باخود به طرف دریا حمل می کرد.
ادامه ...او پای ثابت مجالس گناه بود روزی از کوچه ای می گذشت صدای ناله مردم را شنیده کنجکاو شد یکی از همراهان را فرستاد جویای علت شود . رفت اما بازنگشت نفر دوم هم همچنین سومی را با تاکید اینکه زود برگردد فرستاد . برگشت وگفت : خانم ! این صدا ناله و ماتم بدکاران و گناهکاران است .
ادامه ...با سلام و عرض تسلیت شهادت امام جعفر صادق(ع)
امام صادق (ع) با عده ای از اصحاب برای تسلیت به خانه یکی از اقوام میرفتند در بین راه بند کفش امام پاره شد به گونه ای که کفش به پا بند نمیشد امام (ع) کفش را بدست گرفت و پا برهنه به راه افتاد .ابن ابی یعفور بی درنگ بند کفش خود را باز کرد و خواست بند را به امام بدهد اما امام ناراحت شد و نپذیرفت و فرمود : اگر مشکلی برای فردی پیش آید خود آن شخص برای تحمل سختی سزاوارتر است و معنا ندارد دیگری متحمل شود
منبع : چهل موضوع ۳۳۹داستان ، کاظم سعید پور ، انتشارات نشر جمال ، ص ۲۰۳ با اندکی تلخیص


